Και τωρα τι;;;;

Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω τι ήρθα να γράψω σήμερα - απόψε, αλλά ας γράψω και ότι βγει...

Σας έχει τύχει ποτέ να είστε σε μια φάση που να μην ξέρετε τι να κάνετε με εσάς, με την ζωή σας; Να σας ρωτάνε όλοι ''Και τωρα τι θα κανεις...'' και να μην ξέρεις τι να απαντήσεις; Ε, λοιπόν σε τέτοια φάση είμαι φίλοι μου...

Πριν 1 μήνα περίπου στις 16/5/2014 είχα την τελευταία μου υποχρέωση στο πτυχίο μου... Μόλις τελείωσα το viva μου, κατι σαν συνεντευξη για την πτυχιακή μου, και μου λέει ο αγαπημένος μου καθηγητης ''Τhat's it - Well done you are graduate now'' δεν μπορώ να σας περιγράψω πως έχω νιώσει...Ήμουν πολύ ευτυχισμένη, δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι τελειώσε το πτυχίο, το πιο ωραίο μου ταξίδι έφτασε στο τέλος, που και ακόμα δεν μπορώ να το σκέφτομαι ότι υπάρχει πιθανότητα να μην ξαναπάω πίσω...Είχα κάνει ένα από τα ατελείωτα όνειρα μου πραγματικότητα! Ήμουν πολύ χαρούμενη εκείνη την ημέρα και δεν ήθελα να μου την χαλάσει κανένας...

...Πριν από αυτήν την ημέρα είχα ένα ιντερβιου για διατροφολογος στο Πανεπιστήμιο του Κόβεντρι. Με την παρουσιάσή μου και με αυτά που είχα πει ήμουν πολύ ικανοποιημένη με τον εαυτό μου και νόμιζα ότι θα με έπαιρναν...Δυστυχώς η απάντηση ήταν ΟΧΙ για άλλη μια φορά μου κλεινουν την πόρτα...Είχα απογοητευτεί πάρα πολύ, νόμιζα ότι θα με έπαιρναν και όταν είδα την απάντηση δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο άσχημα είχα νιώσει...Και κάπως έτσι έμεινα με την απορία - ΤΙ ΚΑΝΩ ΤΩΡΑ;;;

Ξέρετε δεν είχα σκεφτεί την απορρίψη, πίστευα ότι ένα από τα πέντε πανεπιστήμια θα με δεχόντουσαν και δεν έψαξα να βρω εναλλακτική λύση, γι αυτό έπεσα από τα σύννεφα, προσγείωθηκα στην Γη και ψάχνομαι...Ψάχνω να βρω τον δρόμο μου...!

...δεν ξέρω αν αυτό που θα ακολούθησω τώρα είναι το σωστό για μένα, αλλά ξέρω ότι θα είμαι ένα βήμα πίσω από το να γίνω διατροφολογος που το θέλω τόσο πολύ. Εχω ακούσει πολλές συμβουλές τις έβαλα όλες κάτω και πάλι άκουσα την καρδιά μου, που δεν νομιζω να με προδώσει...Προτιμω  να επιλέγω εγώ τα λάθη μου, παρά οι άλλοι...

...Βασικά δεν ξέρω γιατί γράφω τώρα κάτι, δεν έχω στο μυαλό μου τίτλο γι αυτο το ποστ. Παρόλα αυτά, όταν δεν ξέρετε τι σας γίνεται, τι θα κάνετε μετά αφού τελέιωσε κάτι και δεν ήρθαν τα πράγματα όπως τα ήθελες, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι πρώτο να ξεκουραστείς να κανεις κάτι άλλο να ξεκουράσεις το μυαλό σου και όταν θα είσαι έτοιμος/η να μιλήσεις με κάποιον να το κάνεις να ακούσεις τι θα σου πει, αλλά ακου και την καρδούλα σου και τότε απόφασισε...Σώστο ή λάθος θα δείξει στο τέλος...Απλώς μην απογοητεύεσαι υπάρχουν πολλές εναλλάκτικές λύσεις που τις σκεφτόμαστε μετά αφού ''προσγειωθούμε στην Γη''....

Καλο σας βράδυ και θα σας πω αν το καινούργιο ταξίδι ήταν/είναι σωστό ή λάθος, ότι θα μάθω από αυτό είναι το μόνο σίγουρο...

Αλλάζουμε και αυτό φαίνεται...

Όσο μεγαλώνουμε λένε, αλλάζουμε και εσωτερικά και εξωτερικά... αλλοι λένε οτι ο άνθρωπος δεν αλλάζει...αλλά εγω πιστεύω ότι αλλάζουμε και αλλάζουμε πολύ μάλιστα...

Έχετε κοιτάξει ποτέ τον εαυτό σας στον καθρέπτη; Δεν εννοώ να δείτε πως είστε πριν βγείτε ή για να δείτε τα μαλλιά σας ή να βαφτείτε...αλλά να τον κοιτάξετε όταν δεν θα έχετε κάποιο λόγο και να πείτε 'Τι χάλια είναι αυτα;;' ή 'Πώς είμαι έτσι' γιατί συνήθως κοιταζόμαστε όταν δεν είμαστε καλά μέσα μας...! Όταν κοιτάζεσαι δεν βλέπεις διαφορά γιατί δεν μπορείς εσύ να καταλάβεις πόσο άλλαξες...Αλλά το καταλαβαίνεις όταν βάλεις μια φωτογραφία σου παλία, 1 χρόνο πριν, διπλά στο προσωπο σου βλέπεις πόσο έχεις αλλάξει...Μεγαλώνεις και αλλάζεις εξωτερικά και αυτό δεν πρέπει να σε φοβίζει...γιατί γινόμαστε πιο όμορφοι (από έξω), φαίνονται τα χρόνια που έζησες και πως τα έζησες... Όταν γίνεις παππούς ή γιαγιά ότι έχεις ζήσει αντανακλάται στο προσωπό σου...όλες οι ρυτίδες είναι τα χρόνια που έζησες και ίσα - ίσα πρέπει να τις αγαπήσεις και να μην σε φοβήζουν...Ίσως να λες ότι εγώ που να ξέρω από αυτα γιατί δεν είμαι και πολύ μεγάλη...απλώς σου λέω την άποψή μου...

...Καθώς όμως τα χρονιά κυλούν, όχι μόνο γινόμαστε πιο όμορφοι έξω...αλλά γινόμαστε και πιο όμορφοι μέσα μας...Κανείς δεν έχει γεννηθεί ούτε κακός αλλά ούτε και καλός! Ο χαρακτήρας και η προσωπικότητά σου φτιάχνονται στην πορεία...Όλα ξεκινάνε από την οικογένεια, μετά το σχολείο, μετα κοινωνία και μετα ΕΣΥ...γιατί στην τελική μένεις μόνος σου και αναθεωρείς καταστάσεις, έχεις ζήσει εμπερείες και φτάνεις στο ''ΕΣΥ'' να δημιουργήσεις τον εαυτό σου, αφού έχεις πάρει τις αρχές της οικογενείας σου, τις γνώσεις από το σχολείο σου, τις εμπειρίες που σου χάρησε η κοινώνια, τις επιτυχίες, τις αποτυχίες...και γίνεσαι αυτό που είσαι! Κανείς δεν σε μαθαίνει πως να είσαι, το μόνο πράγμα είναι ότι από καθέ τι παίρνουμε χαρακτηριστηκά και τα εφαρμόζουμε στον εαυτό μας είτε καλά είτε κακά, γιατί δεν γίνεται να τα έχουμε όλα καλά πάνω μας...

...Ποτέ δεν ησουν όπως είσαι σήμερα, γιατί δεν έχεις ζήσει όλα αυτά που σου συνεβησαν μέχρι σήμερα...Σήμερα είσαι πιο δυνατός, πιο όμορφος, πιο έμπειρος, πιο ώριμος από ποτέ και άλλα πολλά...

...Αλλά ξέρεις τι;;; Πάντα κρύβεις το παιδάκι που ήσουν κάποτε μέσα σου, όσο χρονών και να είσαι αυτό το παιδάκι πάντα θα είναι εκεί...πάντα και δεν το βγάζεις πάντα σε όλους ξέρεις γιατί;;; Γιατί μόνο ένας άνθρωπος θα σε αγαπάει γι αυτό που είσαι, μόνο ένας άνθρωπος θα σε αγαπάει για τα χρόνια που θα φαίνονται στο προσωπό σου και στο σώμα σου και δεν θα σου ζητά να αλλάξεις, γιατί μόνο ένας άνθρωπος θα σου βγάζει το πιο αγνό που έχεις μέσα σου...και αυτό το παιδάκι επειδη ίσως να είναι πολύ ή λίγο ''ευθραυστο'', μην το δείξεις σε όλους...οι άνθρωποι πληγώνουν...

...Να θυμάσαι πάντα αυτό που λένε ''Οσο πας και ομορφαίνεις...''
 και δεν το λένε για την εξωτερική σου εμφάνιση μόνο...αλλά και για το μέσα σου...γιατί αυτό γίνεται πιο όμορφο όσο μεγαλώνεις, γιατί όσο χρονών και να είσαι αυτό ομορφαίνει και το έξω σου στην τελική γιατι...

...το ωραίο πρόσωπο δεν είναιο το περιποιημένο, αλλά όταν έχει την καλοσύνη της ψυχής και αυτό αντανακλάται...


 “Youth can not know how age thinks and feels. But old men are guilty if they forget what it was to be young.” - J.K.Rowling


 “Age should not have its face lifted, but it should rather teach the world to admire wrinkles as the etchings of experience and the firm line of character.” - Clarence Day


...μάθε να αγαπάς και να αποδέχεσαι τον εαυτό σου όπως ήταν, όπως είναι και όπως θα γίνει...γιατί ποτέ δεν θα γίνεις όπως ήσουν πριν ένα χρόνο,δυο τρία και πάει, και ποτές δεν θα γίνεις στο μέλλον όπως είσαι σήμερα...γιατί τώρα άν δεις μια φώτο σου θα καταλάβεις τι εννοώ και εξωτερικά αλλά και εσωτερικά...

Καλό βραδύ φίλοι μου...

Τιποτα δεν ειναι πιο σοβαρο απο την υγεια...

Υγεία λοιπόν...Τι πιο σημαντικό από την υγεία...

Όταν ημουν μικρή (εφηβη να το διευκρινίσω), ήθελα ακριβά ρούχα, παπούτσια, τσάντες, ήθελα να γίνομαι "αποδεκτή" από τους άλλους γιατί νόμιζα ότι αν φοράς ακριβά ρούχα έχεις φίλες...Ποτέ ως τότε δεν είχα σκεφτεί τι γίνεται αν αρρωστήσεις;; Μέχρι που έγινα 18 χρονών να καταλάβω τι έχει αξία στην ζωή...

Όταν ένας πολύ δικός μου άνθρωπος αρρώστησε σοβαρά...Μια από τις πιο σοβαρές ασθένειες...ΚΑΡΚΙΝΟΣ...! Όταν ακούω αυτή την λέξη, αντι να μου έρχεται στο μυαλό το ζώδιο ή το ζωό, μου έρχεται ο ΘΑΝΑΤΟΣ...Και πιστεύω όχι μόνο σε εμενα...

...Από τότε λοιπόν αναθεώρισα πολλά πράγματα...έβλεπα αυτόν τον άνθρωπο να παλεύει για να ζήσει, ήταν ευτυχισμένος και αισίοδοξος και έδειχνε σε όλους πως τίποτε δεν τελείωνει αν δεν παλέψεις και αν δεν είσαι δυνατός και αισίοδοξος...

...ΥΓΕΙΑ είναι πολύτιμη...χωρίς αυτήν δεν έχεις ούτε ρούχα, ούτε παπούτσια, ούτε τσάντες ούτε τίποτα...Αυτός ο άνθρωπος μου δίδαξε γιατί ζούμε, και ζούμε γι να είμαστε ευτυχισμένοι με αυτά που έχουμε και όχι γι αυτά που δεν έχουμε...μου έμαθε να ειμαι χαρούμενη και όχι να έχω πλαστή χαρά από υλικά αγαθά! Μου έμαθε ότι όλα λύνονται αν σκέφτεσαι θετικά και είσαι ψυχικά υγειής...μου έμαθε ότι η υγεία είναι το πιο ακριβό πράγμα έχουμε γιατί χωρίς υγεία δεν έχεις ζωή...και το μόνο που ξυπνάμε το πρώι είναι θαύμα και πρέπει να είμαστε ευγνόμων από τον Θεό που μας δίνει αυτό το δώρο κάθε πρωί...

Καλά Χριστούγεννα...

Αγαπημένο μου μπλοκάκι,


Σημερα είναι Χριστούγεννα!!! Ημέρα γιορτής και χαράς. Μια ημέρα που την περνάς με την οικογένεια και τους φίλους και όσους αγαπάς. Ημέρα που τρως όλα τα καλά και σε φαγητό και σε γλυκά...μια ημέρα που μετά το καλοκαίρι όλοι την περιμένουμε...


Φέτος όμως θα είναι τά πρώτα μου Χριστούγεννα που θα τα περάσω μακριά από την οικογένεια μου, τους φίλους μου, τα πρώτα Χριστούγεννα που θα τα περάσω ''μόνη μου'' ! Αλλιώς τα προγραμμάτισα και αλλιώς μου ήρθαν. Όταν προγραμματίζεις κάτι είναι φυσικά να σκέφτεσαι και αυτούς που ίσως να τους αφορά...Εγώ λοιπόν έκανα το πρόγραμμα μου χωρίς να γνωρίζω οι άλλοι τι πραγματικά θέλουν να κάνουν σήμερα...Και γι' αυτό το λόγο σήμερα είμαι ''μόνη μου''... Όταν μου ανακοίνωσαν ότι τελικά θα πάνε Κύπρο για Χριστούγεννα και πως δεν θα έμεναν Αγγλία δεν μπορείτε να φανταστείτε πως ένοιωσα...λύπη,θυμό, οργή, ηλήθια, το αίσθημα που πιστεύεις ότι δεν σε νοιάζονται, απογόητευση και στο τέλος κλάματα πολλά κλάματα γιατί ποτέ δεν έχω περάσει μόνη μου αυτό το γεγονός, γιατί ένοιωσα ότι δεν με σκέφτονται, πως το έκανε η ψυχή τους να με αφήσουν μόνη μου, ότι θα μπορούσα να πάω και εγώ αν μου το έλεγαν νωρίτερα να κάνω αλλιώς το προγραμμα μου, αλλά όταν τελικά τους έχεις όλους στο μυαλό σου όταν προγραμμάτιζεις κάτι και δεν έιναι και αυτό που θέλεις στην ουσία να κάνεις, και σου την φέρνουν, νιώθεις πολύ μεγάλος βλάκας, γιατί δεν σκέφτηκες μόνο τον εαυτό σου, αλλά και τους άλλους...


...Όπως και να έχουν τα πράγματα, Χριστούγεννα και μόνος δεν πάνε μαζί...Ή έτσι έχουμε μάθει τελικά;; Οικογενειακές γιορτες, όλο το σόι μαζεμένο παίζουν χαρτιά, τρώνε, λένε αστεία...είναι ωραίες στιγμές...Εγώ είμαι πολύ δεμένη με τους γονείς μου, ποτέ δεν φαντάστηκα να κάνω Χριστούγεννα μακριά τους, ποτε! Αλλά να που δεν πρέπει να λέμε ''ποτε...''

...Παρόλαυτά που ένιωσα εκείνη την στιγμή... Όσο μόνη και να είμαι ή καλύτερα αισθάνομαι, πέρασαν από μπροστά μου για πρώτη φορά ομάδες ανθρώπων που πραγματικά είναι μόνοι τους... Ποτέ δεν το είχα σκεφτεί, μέχρι που 'ήρθα ' στην θέση τους. Εγώ μπορεί να είμαι ''μόνη μου'' αλλά έχω γονείς που με αγαπουν, μιλάμε κάθε μέρα, έχω φίλους έχω κάποιον που θα νοιάζεται για μένα...Ποτέ όμως δεν είχα σκεφτεί τα παιδάκια που είναι σε ύδριμα και κάνουν Χριστούγεννα εκεί, θα μου πεις οι νοσοκόμες είναι καλές και νοιάζονται, αλλά δεν είναι το ιδιο τους λείπει η οικογένεια και ονειρεύονται μια οικογενειακή στιγμή, ποτέ δεν σκέφτηκα ανθρώπους που κάνουν Χριστούγεννα σε νοσοκομείο, πάλι θα μου πεις έχουν την οικογένεια τους προσεύχονται για αυτους αλλά αυτός ο άρρωστος δεν θα ήθελε να ήταν σε ένα τραπέζι να τρώει με τα αγαπημένα του πρόσωπα; Οι φυλακισμένοι; Αυτοί και αν δεν νοιώθουν μόνοι τους, ότι και να έχουν κάνει για τον όποιονδηποτε λόγο που είναι στην φυλακή,και αυτοί θα ήθελαν να είναι κάπου που να νιώθουν αγάπη. Ποτέ δεν σκέφτηκα τους άστεγους, οι υπόλοιπες ομάδες που είπα μπορούν να έχουν ένα ζεστο φαγητό, οι άστεγοι όμως; Δεν έχουν, πόσο μόνοι να νιώθουν, να μην αισθάνονται αγάπη αλλά μόνο περιφρόνηση και ίχτο από εμάς...Εγώ όμως όλα αυτά τα χρόνια είχα οικογένεια, είχα όμορφες στιγμές, είχα φαγητό, είχα κάτι να κάνω ένιωσα αγάπη, ζεστασιά όμορφα Χριστούγεννα...Και φέτος απλώς έτυχε, όλοι αυτοί όμως ίσως είναι κάθε χρόνο μόνοι τους...

Ένιωσα πολύ άσχημα που είχα δει μόνο τον εαυτό μου στην αρχή...έλεγα 'Μα καλά δεν νοιάζονται θα με αφήσουν Χριστούγεννα ημέρα μόνη μου;; Τουλάχιστο για μένα, αφού ξέρουν πόσο πιεσμένη είμαι...' έτσι έλεγα και εννοείτε πως έκλεγα!!...Στην ουσία είδα μόνο τον εαυτό μου, φέρθηκα εγωιστηκά, όμως ποτέ δεν τους το είπα, ίσως και ακόμα να το νιώθω αλλά είναι εγωιστικό γιατί αυτοί ήθελαν να κάνουν Χριστούγεννα οικογενειακά κάπου που νιώθουν αγάπη και όχι μόνοι τους σε μια άλλη χώρα...Ίσως και αυτοί να φέρθηκαν εγωιστηκά...Αλλά εγώ ένιωσα μεγάλη ντροπή και αμέσως ζήτησα συγγνώμη για την σκέψη μου...

Αλλά επειδή είμαι και θετικός άνθρωπος, όλο αυτό που είμαι μόνη μου, μου έμαθε κάτι...πόσο πολύ αγαπώ τους γονείς μου, την οικογένεια μου, όλες τις οικογενειακές στιγμές που τις περνάς κάθε χρόνο τις ίδιες, όταν λείψεις για μια φορά καταλαβαίνεις ότι τίποτε δεν είναι ίδιο τελικά και τίποτε δεν είναι δεδομένο, ειδικά οι γονείς μας δέν είναι δεδομένο...

Καλά Χριστούγεννα Χρονια πολλά με υγεία πάνω από ολα και κοιτάξετε να περάσετε όσο πιο ωραία μπορείτε με την οικογένεια σας με όσους αγαπάτε, τίποτε δεν είναι δεδομένο, να ζήτε τις στιγμές είτε είστε με την μαμά σας και τον μπαμπά σας είτε με φίλους, με τον όποιονδηποτε να ζήτε και όχι μόνο τα Χριστούγεννα αλλά πάντα...αυτή είναι οι ζωή αποτελέιται από στιγμές που τις μοιραζόμαστε με τους άλλους ή και με τον εαυτό μας...

Χρονια πολλά, καλά Χριστούγεννα και όταν καθήσετε στο τραπέζι σκεφτείτε όλους αυτούς που είναι μόνοι τους, όχι έμενα, αλλά αυτούς που είναι πραγματικά μόνοι τους!!

Χρονια πολλά με υγεία,

Ραφαελα

''If it doesn't challenge you, it doesn't change you ''

Μου αρεσει πολυ αυτη η λεξη ''challenge''!!! Ισως η μονη αγγλική λέξη που μαρέσει...

Χθες είχαμε ένα σεμινάριο για τα μαστερς, μεταπτυχιακά, να μας μιλήσουν για του χρόνου και να μας λύσουν απορίες γενικά με το θέμα των μεταπτυχιακών ή ερωτήσεις για funded PhD. Όταν μια κοπέλα αγγλίδα από την τάξη μου είχε ρωτήσει την καθηγήτριά μου αν το πτυχίο της είναι αναγνωρίσμένο σε άλλα Ευρωπαικά πανεπιστήμια, της είπε πως ναι και ότι είναι καλό να πάμε σε μια άλλη χώρα να σπουδάσουμε, γιατί είναι πολύ σημαντικές οι ξένες γλώσσες...! Η καθηγήτρια της είπε ότι πολλοί ξένοι φοιτητές έρχονται στην Αγγλία να σπουδάσουν, και μάλιστα προπτυχιακές σπουδές! Και εκείνη την στιγμή λέει ''Που ειναι η Ραφαελα?'' και εγώ να μένω κάγκελο και να λέω εδώ ειμαι και τι μου λεέι νομίζετε;;

 ''Tell us your experience? Why you decided to study in the UK? Come on stand up and talk us just five minutes your experience... ''

Βλέπετε είμαι η μόνη ξένη φοιτήτρια και έπρεπε να αφησω όλους τους φόβους και τις ανασφάλειες των Αγγλικών μου στην άκρη, γιατί μου δώθηκε για πρώτη φορα η ευκαιρία να μιλήσω σε όλους τους Άγγλους συμφοιτητές μου που όλο παραπονιούνται ότι είναι δύσκολα, δεν έχουν χρόνο να κάνουν τις εργασίες τους στην ώρα τους ή μάλλον ήρθε η ώρα να τους δείξω ότι είναι ντροπή γι αυτούς να αντιδρούν έτσι όταν υπάρχουν φοιτητές που έρχονται από άλλη χώρα και σπουδάζουν στα Αγγλικά για πρώτη φορά και επιτυγχάνουν καλύτερους ή και ισοδύναμους βαθμούς σαν και αυτούς, που για μένα έπρεπε να είχανε όλοι ''Α''! Ντρεπόμουνα τόσο πολύ γιατί ήμουν απροετοιμαστη, αλλά τελικά είχα μιλήσει...

Θα τα γράψω όπως ακριβώς τα είπα...

''Well, oh my god (πρέπει να το κόψω αυτο χαχα)!! It was the most important decision I have ever ever done in my life. I decided to study abroad since I failed an entry to the Aristotle University in Thessaloniki, in Greece for anyone does not know where is it. So I came in England, especially here in Derby University to study for first time in English at the age of 18 and far away from my family!! It was so difficult for me because the English language isn't my favourite language but is one of the most important languages in the world. So, you know I failed two modules in my first year because the language, my lecturers your lectures told me that I must improve my English, all the feedback I was getting back from my assignments referred to my English and all of these made me feel like what are you doing here is not for you, go back to Cyprus and study in Greek, it was the worst feeling ever, because I was trying too much and I had the same results, I am still trying, I am studying 10-15 hours per day because I want to have the same grades as you, because for you is much more easier than me to understand everything from the lecture, I mean what the lecturer is saying in the class. However, I like to challenge myself and I like to have goals in my life and the number one goal is to graduate with First degree (A) because I want to show firstly to me that YOU CAN DO IT in any language and secondly to everyone that told me YOUR ENGLISH IS POOR!! I am not talking for my teachers here, all the stαff help me so much and I am very thankful for their help and for the encourage they gave me all of these years. However, I am not going to study again in another country and starting again from zero, but trust me it was, it is the best decision I have ever done and I recommend to everyone to have this experience because you learn so much things, not only another language which is so important to know more than one language and  also it is good for your CV, but you build your personality, you know your weaknesses and try to improve them, like me I improved my English and I am still improving it. Ι am very proud for my self for the level that I am now, I have got a very good grades, almost all first (A) because I never give up and I am trying  more and more, you know nothing comes so easy, and I did not imagine this future for me when I was a child so I am sure, if you decide to go abroad for studies you will thanks yourself for this decision and I am sure again that you are gonna change 360 degrees your thinking, your opinions and your values. It is amazing experience! So, that's it ...sorry for my English :)"

So, ειναι αυτό που λέμε τα είπες και ξαλαφρωσες χαχα. Η αλήθεια είναι ότι όντως ήταν η καλύτερη επιλογή που είχα κάνει ποτέ στην ζωή μου. Αλλιώς το περιμένα, το φανταζόμουνα το μέλλον και αλλίως τα βρίσκω και είναι πολύ διαφορετικό απ ότι το φανταζόμουν, τα ανάτρεψα όλα, και αυτό είναι το ωραίο - η ανατροπή να μην ξέρεις πως θα σου βγει τελικά. Ειμαι πολύ ευτυχισμένη που δεν μετάνιωσα γι αυτή την επιλογή/απόφαση μου, γιατί τα Αγγλικά όντως ηταν ένα challenge για μένα και είναι. Πάντα πήγαινα κόντρα σε όλους και σε όλα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου μωρό, έχω πείσμα και τις περισσότερες φορές είναι καλό χαρακτιριστηκό (κάποιε φορές βέβαια είμαι αγύριστο κεφάλι αλλα τελοσπάντων δεν ειναι της ωρας χαχαχα)...!!

 

Αυτό είναι ένα παράδειγμα που είχα για να σας πω να μην φοβάστε τις προκλήσεις και να ζήσετε τα όνειρά σας. Να θυμάστε πάντα ότι τίποτα δεν μας χαρίζεται τόσο εύκολα...αν κάτι το θέλεις πολύ το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να μην φοβάσαι και να αγωνίζεσαι μέχρι το τέλος. Επίσης να θυμάσαι ότι το τέλος θα έρθει πάντα έρχεται, αυτό που θυμάσαι και εκτιμάς όμως είναι το ταξίδι...τι έχεις μάθει από όλο αυτό; Για μένα ήταν το μεγαλύτερο σχολείο...δεν σπούδασα μόνο Βιολογία, έχτισα τον εαυτό μου...έμαθα να ζω μόνη μου, να μην περιμένω κανένα να με βοηθήσει όταν θέλω βοήθεια, να χειρίζομαι τα λεφτά μου και να μην ζητώ παραπάνω από τους γονείς μου και φυσικά εκτίμησα αξίες, πρώτα από όλα την οικογένεια μου είδα πόσο πολύ τους αγαπώ και ότι είναι οι μόνοι άνθρωποι που ήταν δίπλα μου, οι υπόλοιποι ήταν απλώς κομπάρσοι...και είχα για πρώτη φορά σκοπούς στην ζωή μου, δεν έκανα κάτι απλώς για να το κάνω και να λέω τελείωσα ένα πτυχιο ε και;; Έχω όνειρα, οι προκήσεις πολλές και αυτό ήταν μόνο η αρχή για μένα...

 

...Η ζωή είναι μια πρόκληση και μόνο καλά έχει...μην φοβάστε να τις αντιμετοπίζετε...μόνο πιο καλοί βγαίνουμε από αυτές, γι αυτός είναι ο στόχος τους να μας αλλάξουν σαν άνθρωπο, να σκεφτόμαστε διαφορετικά με άλλη οπτική γωνιά και να μας δίνουν δύναμη και πείσμα να μην τα παρατάμε...

...γιατί ίσως η πρόκληση να είναι η ευκαρία σου να αποδείξεις ποιος είσαι και τι θέλεις από την ζωή σου...Μην φοβάσαι αντιμετώπισε την...πιο καλός θα βγεις...

επειδή... ''...we grow by challenging ourselves '' -  Fantaskey, B.

“If you are facing a new challenge or being asked to do something that you have never done before don’t be afraid to step out. You have more capability than you think you do but you will never see it unless you place a demand on yourself for more.” - Joyce Meyer

Πολλές πολλές καλημέρες φίλοι μου...

 

και να θυμάστε

 

''If it doesn't challenge you, it doesn't change you ''

Αρπαξε την ευκαιρια...

Επιτέλους έχω βρει λίγη ώρα να σας γράψω...

Άρπαξε την/τις ευκαιρίες λοιπόν...

Με αφορμή τον μικρούλη μου αδερφό ήθελα να γράψω αυτό το ποστ. Ο μικρούλης μου αδερφός διαγωνίστηκε πριν λίγες ημέρες σε ένα διαγωνισμό ταλέντων, όπως το 'Ελλάδα έχεις ταλέντο', έτσι και το χωριό μου διοργάνωσε έναν αντίστοιχο διαγωνισμό για φιλανθρωπικό σκοπό (παντα!) και έλαβαν μέρος πολλά παιδιά. Καταρχήν θέλω να πω ένα μπράβο σε όλα τα παιδιά όπου έλαβαν μέρος σε αυτόν τον διαγωνισμό αχέτως την θέση που πήρανε, για τον λόγο και μόνο που είναι για να βοηθήσουμε τους φτωχούς συγχωριανούς μας, είναι όλοι νικητές!!!

Στην αρχή ο μικρός δεν ήθελε να πάει φοβόταν ότι δεν θα έρθει πρώτος. Εγώ του έλεγα ότι κανένας δεν πάει με το μυαλό ότι δεν θα έρθει πρώτος. Όλοι νιώθουνε έστω την ελπίδα της πρωτιάς. Ακόμα  του έλεγα πως δεν έχει σημασία η θέση, σημασία έχει να πας. Τελος πάντων να μην τα πολυλογώ έπεισα τον μικρό να πάει...

Εγώ όταν ήμουν στο γυμνάσιο και στο λύκειο, κύριως στην τρίτη λυκείου που ήταν η πιο δύσκολη χρονιά αφού είχαμε και της Πανγκύπριες για τα Πανεπιστήμια Κύπρου και Ελλάδας,  ότι διαγωνισμό και δραστηριότητα είχε το σχολείο ήμουν μέσα. Τι μαθηματικές ολυμπιάδες, τι διαγωνισμούς φυσικής, βιολογία, χημεία, δημοσιογραφίας, έκθεσης, βουλή των εφήβων, θέατρο, πανελλήνιους διαγωνισμούς, ευρωπαικούς, ότι διαγωνισμό είχε εγώ πρώτη πρώτη!! Είχα πάρει αρκετά πρώτα βραβεία, και δεύτερο και τρίτο και πολλές φορές είχα πάρει απλώς βεβαίωση σημετοχής...! Αλλά σημασία δεν έχει το βραβείο και η θέση που πήρες, αλλά όλο αυτό που παίρνεις από τον διαγωνισμό. Τι ζείς στον διαγωνισμό, οι εμπειρίες και οι αναμνήσεις που αξίζουν μια ζωή... Οι διαγωνισμοί στα σχολεία γίνονται μόνο και μόνο για να μας δέιξουν τη σημαίνει ευκαιρία για την υπόλοιπη ζωή, σέ όλες τις πτυχές της!!

Ααα έχω και αυτό το παράδειγμα... Το καλοκαίρι που μας πέρασε, η σχολή μου έβγαλε internships για τους φοιτητές. Βρήκα ένα που με ενδιέφερε και έστειλα βιογραφικό, λεώ γιατί όχι καλή ευκαιρία. Μετά άρχισα να σκέφτομαι αρνητικά και λέω στον εαυτό μου 'Τι κάνεις τώρα, πας να κάνεις τι; Υπάρχει πιθανότητα να σε επιλέξουν, όταν οι συμφοιτητές σου μιλάνε καλύτερα αγγλικά και τυγχάνει να έχουν καλύτερο βιογραφικό με εμπειρία από εσένα...'. Τελικά το έστειλα, λέω ας ζήσω και εγώ την διαδικασία του interview και ας μην με πάρουν! Κάι έτσι και έγινε...ούτε αγχόθηκα για πρώτη φορά στην ζωή μου, ήμουν πολύ χαλαρή! Ήμουν και διπλοματική στις απαντήσεις μου χαχα...και λέω ίσως τους αρέσω...Τελικά δεν με πήρανε, αλλά ξέρεις τι; Δεν στεναχωρέθηκα καθόλου, μόνο κέρδισα από αυτή την μικρή διαδικασία του interview! Έμαθα πως γίνεται, τι ερωτήσεις περίπου σε ρωτάνε, γιατί όταν θα έχω ξανά θα είμαι πιο έτοιμη!

Ευκαιρία λοιπόν, σημαίνει ότι σου δίνεται κάτι απλόχερα από κάποιον και εσύ έχεις την δυνατότητα να επιλέξεις αν θα την αρπάξεις και θα την ζήσεις είτε σου βγει σε καλό, είτε σε κακό! Συνήθως οι ευκαιρίες μια φόρα μας δίνονται, και πιστεύω ότι είναι καλό να τις αρπάζουμε και να δείχνουμε το 101% του εαυτού μας, γιατί ίσως να μην υπάρξει άλλη!! Και συνήθως οι καλύτερες ευκαιρίες είναι οι πρώτες, γιατί στις δεύτερες απλώς διωρθώνεις αυτό που πήγε στραβά...θα μου πεις βέβαια και αυτό ευκαιρία είναι...απλώς αυτός που στην δίνει είναι πιο επιφυλακτικός μαζί σου (αυτό όμως δεν ισχείει σε όλες τις περιπτώσεις)!Όταν κάτι πάει στραβά και δεν σου βγει σε καλό όπως εμένα με το interview, μην σκας, και τι έγινε; τυχαίνουν αυτά...και πίστεψε με ίσως κερδίσεις παραπάνω έτσι, αυτό που αξίζει είναι η πορεία, το να κερδίσεις ή να χάσεις ισούνται με 5,10, 30, 60 λεπτά χαράς και λύπης αντοίστιχα; Η πορεία αξίζει περισσότερο...!

Ευκαιρίες μας δίνονται κάθε μερα, πάρε σήμερα αυτή που θα σου δωθεί και αν χάσεις...να θυμάσει αυτό 'Και τι εγίνε;; Βγήκα καλύτερος άνθρωπος με περισσότερη εμπειρία!'


“Moments, when lost, can't be found again. They're just gone.”  ― Jenny Han

“Our lives are defined by opportunities, even the ones we miss.”  ― Eric Roth

 “Sometimes the little opportunities that fly at us each day can have the biggest impact.”  ― Danny  Wallace

Αυτό αδερφούλη μου για σένα και να ξέρεις σαγαπώ πολύ και να είσαι αισίοδοξος!!! Η ζωή μπροστά σου και όλες οι ευκαιρίες στα πόδια σου...άρπαζετες μία μία γιατί ζούμε δύσκολες εποχές και δεν μας δίνονται εύκολα! Μην αφήσεις ευκαιρία χαμένη, παντα θα είσαι κερδισμένος έιτε χάνεις...

Με πολύ αγάπη η αδερφούλα σου,

Ραφαελα

Καληνύχτα!!!

Καλή αρχή...

Σας εύχομαι όλους καλό μήνα και καλή αρχή σε ότι ξεκινάτε. Για μένα ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας της αρχής, γιατί από τον καιρό που άρχισα το σχολείο κάθε Σεπτέμβριος ήταν μια καινούργια αρχή...καινούργια τάξη, καινούργια δασκάλα, μετα καινούργιο σχολείο και πάει λέγοντας...Φέτος όμως είναι μια καινούργια χρονιά αλλά ταυτόχρονα η τελευταία...αλλά ότι τεέιωνει, κάτι αρχίζει!!

Ναι, ναι και ναι ειμαι ευτυχισμένη, και όταν είμαι ευτυχισμένη μαρέσει να μοιράζομαι την ευτυχία μου. Επιτέλους είμαι στο τρίτο και τελευταίο έτος της σχολής. Για να φτάσω εδώ που βρίκσομαι έχω περάσει πολλές δυσκολίες, γιατί όταν ξεκινάς κάτι να μην περιμένεις ότι είναι εύκολο, όλα είναι δύσκολα και αν θέλεις να επιτύχεις στην ζωή σου και να κάνεις τα όνειρα σου πραγματικότητα πρέπει να δουλέψεις σκληρά και να έχεις στο μυαλό σου ότι τίποτα δεν μας έρχεται τόσο εύκολα! Φέτος θα εκπληρώσω ένα από τα αμέτρητα όνειρα που έχω: Να αποφοιτήσω από το πανεπιστήμιο...ίσως κάποιοι να λένε σιγά το πράγμα αλλά για μένα είναι πολύ σημαντικό να επενδυείς στην γνώση και στον εαυτό σου...

Να σας πω μια ιστορία...

‘ Ήταν κάποτε ένας άνδρας και καθώς πήγαινε στην δουλειά του κάποιος του άρπαξε το πορτοφόλι. Του πήρε τα πάντα, χρήματα, πιστωτικές κάρτες ταυτότητα τα πάντα. Αλλά αυτά δεν συμβαίνουν κάθε μέρα; Κάθε μέρα δεν ακούμε κλεψιές λόγω της κρίσης και της φτώχειας; Ήταν πολύ αναστατωμένος αυτός ο κύριος, μέχρι που συνάντησε κάποιον στον δρόμο και ξαφνικά του λέει ‘Υπάρχει σίγουρη αξία στην ζωή;;’. Ο άνδρας έμεινε να κοιτάζει απορρημένος, τι να εννοεί ο άγνωστος περαστικός άραγε;; Και ο άγνωστος συνέχισε τις ερωτήσεις ‘Ποια είναι η καλύτερη επένδυση;’.Ο άνδρας έμεινε σιωπηλός να τον κοιτάζει και τότε ο άγνωστος του είπε ‘Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος είπε ‘κανείς δεν μπορεί να σου κλέψει το πορτοφόλι σου εαν το αδειάσεις πρώτα μέσα στο κεφάλι σου’’.

‘Η γνώση η καλύτρερη επένδυση, δεν φθείρεται δεν χάνεται και όταν την κατακτήσεις σου ανήκει για πάντα...’ Γι αυτό επενδύστε στον εαυτό σας και στην γνώση...σε ένα κόσμο που ζούμε σήμερα η γνώση είναι το πιο ισχυρό όπλο που μπορείς να έχεις...όσα χρήματα και να έχεις όσο πλούσιος και να είσαι χωρίς γνώσεις δεν έχεις τίποτα, είσαι φτωχός!!!

Και όταν λέμε γνώσεις, εννούμε το κάθε μέσο που μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να μάθεις κάτι, όχι μόνο ένα πανεπιστήμιο ή τα βιβλία που χρησιμοποιείς γιατί σε ένα βιβλίο πόση γνώση μπορείς να βρεις; Η γνώση δεν σταμάτα ποτέ στο περιεχόμενο του βιβλίου...αυτό που συνεχίζει τις γνώσεις είναι η αμφισβήτηση η οποία φέρνει νέα επιτεύγματα και ανακαλύψεις!! Το να ρωτάς ‘ΓΙΑΤΙ;;’ γιατί με το να μένουμε σε αυτά που λέει ο λέκτορας ή το βιβλίο τότε μένουμε στάσημοι...Δείτε τα πράγματα από άλλη οτική γωνία, ρωτήστε κρίνεται πάρτε πληροφορίες για αυτό που διαβάζετε και όπως είπε κάποτε ο Κομφούκιος ‘Αυτός που ρωτάει φαίνεται ανόητος για 5 λεπτά, αλλά αυτός που δεν ρωτάει μένει ανόητος για πάντα’  

“Any fool can know. The point is to understand.” ― Albert Einstein

“Reading furnishes the mind only with materials of knowledge; it is thinking that makes what we read ours.” ― John Locke

Σας εύχομαι όλοψυχα καλή χρονιά σε όλους και να κάνετε τα όνειρα σας πραγματικότητα...

Καλη επιτυχίας σε όλους και να μην ξεχνάτε ότι τηω γνώση δεν μπορεί να σου την κλέψει κανείς!!

Και να μαθαίνεις όσα περισσότερα μπορείς σήμερα, γιατί ίσως να μην υπάρχει αύριο...!!