Όνειρα. Τι είναι στα αλήθεια τα όνειρα?

Αυτό είναι το πρώτο μου ποστ και είμαι στα αλήθεια πολύ ευτυχισμένη γι αυτό.

Από μικρή ονειρευόμουν τι θα γίνω όταν μεγαλώσω. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου μικρό ήθελα να γίνω δασκάλα γιατί αγαπώ πολύ τα παιδάκια. Μετά αυτό το όνειρο άλλαξε, έγινε ιατρική, συγκεκριμένα παιδίατρος ήθελα, και στο τέλος κάνω κάτι άλλο σχετικό μεν αλλά εντελώς διαφορετικό.

Φτάνουμε 18 χρονών και πρέπει να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε για όλη μας την ζωή. Εγώ δεν ήμουνα σίγουρη...χρειάζεσαι χρόνο να το σκεφτείς να το μελετήσεις, να δεις τι είσαι καλός, τι θέλεις από την ζωή σου. Ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι της ζωής μου αυτό, να βρω τι πραγματικά μου αρέσει και τι πραγματικά θέλω να κάνω σε όλη μου την ζωή. Αποφάσισα όταν ήταν ήδη λίγο αργά, γιατί ήδη είχα αρχίσει κάτι άλλο, την ΒΙΟΛΟΓΙΑ. Αλλά ποτέ δεν είχα σκεφτεί να το αφήσω στη μέση για να ξεκινήσω κάτι άλλο. Ότι αρχίζεις κάτι καλό είναι να το τελειώνεις κιόλας.

Η βιολογία είναι πολύ ενδιαφέρον μάθημα. Ασχολείσαι με ότι έχει σχέση με ζωή, για αυτό το 'βίο στην αρχή που σημαίνει ζωή. Μελετάμε ζώα, φυτά ανθρώπους, κύτταρα, γενετική, μοριακή βιολογία. Όλα έχουν ενδιαφέρον γιατί αφορούν εμάς. Αλλά κάποιες φορές είναι πολύ δύσκολα να τα καταλάβεις γιατί δεν μπορείς να τα φανταστείς πως γίνονται όλα αυτά τόσο γρήγορα όλα αυτά μέσα μας, όλες αυτές οι αρρώστιες. Αλλά αυτό είναι το ωραίο της επιστήμης, προσπαθεί να εξηγήσει τα ανεξήγητα.

Τώρα πάω στο τρίτο και τελευταίο έτος της σχολής. Είμαι πολύ περιφανή για τον εαυτό μου, για ότι έχω καταφέρει μέχρι στιγμής, τους καλούς βαθμούς που είχα σχεδόν σε όλα τα μαθήματα, και πιο πολύ γιατί είμαι σε μια άλλη χώρα και σπουδάζω σε μια άλλη γλώσσα, τα αγγλικά και καταφέρνω να έχω καλύτερα αποτελέσματα και από πολλούς Άγγλους συμφοιτητές μου, γι αυτό είμαι περήφανη. Τα αγγλικά τα μισούσα πάρα πολύ, και τα μισώ, αλλά δεν παύει να είναι η πιο σημαντική γλώσσα του πλανήτη. Όσο πιο πολλές γλώσσες ξέρουμε τόσο το καλύτερο, σου ανοίγουν πόρτες, παράθυρα όπως θες πες το, είναι ένα επιπλέον προσόν. Όταν τελειώσω θα κάνω σίγουρα άλλη μια γλώσσα, ίσως Ισπανικά ή Ιταλικά, στην δεύτερη έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία...

Αλλά αυτό που ονειρεύομαι να γίνω είναι διατροφολόγος. Ναι καλά άκουσες, αλλά όχι μια οποιαδήποτε διατροφολόγος, διατροφολόγος με ειδικότητα στους καρκινοπαθείς. Είναι αυτό που θέλω να κάνω σε όλη μου την ζωή. Θέλω να βοηθάω ανθρώπους που το έχουν ανάγκη...γιατί η ζωή στην τελική τι είναι? Ότι δίνεις παίρνεις, και να μην πάρεις να ξέρεις ότι βοήθησες. Ο Θεός ξέρει τις πράξεις σου και μόνο αυτός δικαιούται να τις κρίνει, γι αυτό να μην φοβάσαι να βοηθάς τον δίπλα σου.

Και απορώ, τελικά τι είναι τα όνειρα? Γιατί αλλάζουμε όνειρα συνέχεια? Κάποιος κάποτε μου είπε ότι τα όνειρα που πραγματοποιούνται ονομάζονται στόχοι, αυτά που δεν πραγματοποιούνται παραμένουν όνειρα. Άλλοι λένε ότι ζωή χωρίς όνειρα δεν έχει ουσία, και συμφωνώ απόλυτα. Τελικά τα όνειρα έχουν όποια έννοια θέσει ο καθένας γι αυτά. Είναι καλό να ονειρευόμαστε και να κάνουμε σχέδια για το μέλλον...αλλά να μην τα αναβάλλουμε να ζούμε και να αγωνιζόμαστε γι αυτά κάθε μέρα δίχως να υπάρχει αύριο...γιατί αν λες υπάρχει αύριο, τότε τα αναβάλλεις για το αύριο.