Χαμογέλα...η ζωή είναι ωραία

Αυτό το ποστ το είχα γράψει στο ημερολόγιο μου πριν λίγες ημέρες όταν περπατούσα στην όμορφη πόλη μου, το Derby, για καφέ στο κέντρο της πόλης. Καθως πήγαινα θυμήθηκα κάτι που μου είχε πει η μαμά μου στο τηλέφωνο το πρωί για τον παππού και την γιαγιά και χαμογελούσα μόνη μου στον δρόμο και άκουσα αυτό 'What a lovely smile'... τότε περίμενα να φύγει ο άνθρωπος και άρχισα να γελώ πολύ δυνατά και να λέω από μέσα μου 'Σ'ευχαριστώ τόόόόόσοοοο πολύ που μου το είπες...το είχα πολύ ανάγκη!' μου είχε φτιάξει την ημέρα ο καλός ο κυριούλης...και τότε θυμήθηκα τι μου έλεγαν οι άλλοι πριν από μερικά χρόνια...

Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα από το να βλέπεις ανθρώπους να χαμογελάνε. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντα χαμογελούσα. Ένιωθα τόσο χαρούμενη, και πάντα είχα θετική ενέργεια. Όλοι μου έλεγαν πάντα να μείνεις έτσι, άλλοι με έλεγαν χαζοχαρούμενη και εγώ απλώς συνέχιζα να χαμογελώ και να βλέπω την ζωή μου πάντα αισιόδοξα. Στην αρχή με πείραζε που με έλεγαν έτσι, δεν το έδειχνα ποτέ μπροστά τους, αλλά μετά, αυτό που έκανα ήταν να πηγαίνω στο δωμάτιο μου και να κλαίω με τις ώρες, να κάνω συζήτηση με τον εαυτό μου 'Έτσι είσαι και δεν θα αλλάξεις' η άλλη φωνή έλεγε 'Πρέπει να γίνεις πιο σκληρή', αλλά πάντα έκανα αυτό που έλεγε η πρώτη φωνή...και δεν ήταν λάθος, μόνο σε καλό μου βγήκε τελικά...

Χαμογελούσα πάντα σε όλους, πάντα ήμουν καλή και ευγενική με όλους ανεξαιρέτως, και αυτό ίσως να ήταν το λάθος μου. Κάποιοι άνθρωποι εκμεταλλεύονται την καλοσύνη σου και την κάνουν αδυναμία. Ένιωσα μειωμένη πολλές φορές, λίγη, ηλίθια αλλά ποτέ δεν είχα πει σε κανένα από αυτούς τίποτα, ποτέ δεν ύψωσα την φωνή μου να πω στον οποιονδήποτε 'γιατί μου μιλάς έτσι' ή 'γιατί μου συμπεριφέρεσαι έτσι'. Δεν είμαστε όλοι άνθρωποι το ίδιο, ευτυχώς, γιατί έτσι πρέπει. Στην ζωή μας δεν πρέπει να αγνοούμε κανένα, χρειαζόμαστε όλους τους ανθρώπους, και τους καλούς αλλά και τους κακούς, ειδικά αυτούς. Οι κακοί μας μαθαίνουν να γινόμαστε πιο σκληροί και να ανακαλύπτουμε κάθε μέρα ώσπου  μπορούν να φτάσουν τα όρια και η επιμονή μας.  Το μόνο που καταφέρνουν είναι να μας δίνουν δύναμη να μην θέλουμε να αλλάξουμε για κανένα...γιατί ο τροχός γυρίζει, δυστυχώς γι αυτούς, και σε κάποιους απ' ότι έμαθα γύρισε. Δεν χάρηκα, απλά είπα 'ας πρόσεχες...'

Το χαμόγελο είναι ότι πιο ωραίο έχουμε πάνω μας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην του πάει. Στο χαμόγελο μας κρύβεται όλη η δύναμή μας, μας βοηθά να ξεπερνούμε κάθε δυσκολία που προκύπτει. Ακόμα και αν θέλεις να κλάψεις, χαμογέλα λίγο να ξέρεις θα σου κάνει καλό...  Απλά χαμογέλα και πες ' Δεν πειράζει, κάθε εμπόδιο για καλό.' Η ζωή είναι πολύ μικρή για να μας κάνουν δυστυχισμένους και να τα βλέπουμε όλα μίζερα. Να θυμάσαι πάντα ότι, κάποιος μπορεί να σε κάνει δυστυχισμένο μόνο αν το επιτρέψεις εσύ ο ίδιος να σου το κάνουν...για αυτό πρέπει να χαμογελούμε, για να μην επιτρέπουμε σε κανένα να μας κάνει να νιώθουμε άσχημα για τον εαυτό μας. Το χαμόγελο μπορεί να κρύψει τον φόβο, τον πόνο, την λύπη και τον θυμό σου, αλλά το μόνο που δεν μπορεί να κρύψει είναι την δύναμή σου...γιατί όλη η δύναμη μας, το ξαναλέω, βρίσκεται στο χαμόγελο μας...

Και να χαμογελάς πάντα  γιατί η ζωή μας είναι μια πλάκα...

Χαμογέλα σαν να μην υπάρχει αύριο...